Kalendarz wydarzeń
Październik 2019
PnWtŚrCzPtSoNd
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   

Partnerzy

GARR SA
GAPP SA
FGRN SA

Portal Innowacji: Artykuł - Wymiana naukowców i mobilność międzysektorowa


Wiadomości | Badania i Rozwój 2009-05-06 08:41:43

Artykuł archiwalny
Ten artykuł jest starszy niż 12 miesięcy.

Indywidualne stypendia Marie Curie umożliwiają naukowcom prowadzenie badań w najlepszych światowych instytucjach naukowych. A czy polskie uczelnie i instytuty są atrakcyjne dla zagranicznych naukowców?

W 2007 roku w konkursie dla europejskich doświadczonych naukowców chęć realizowania projektu na polskich uczelniach wyraziło 16 badaczy. Komisja Europejska przyznała granty dwóm. Jak wyglądamy na tle innych europejskich instytucji? Wielka Brytania przyjęła 169 naukowców, Francja 52, Niemcy 39, Hiszpania 27, a w Holandii możliwość realizowania projektów otrzymało 25 naukowców. Dlaczego polskie instytucje nie są tak atrakcyjne? Może jedną z przyczyn jest to, że naukowcy po prostu ich nie znają?

Sposobów na zaistnienie w świadomości naukowców może być udział polskich instytucji w sieciach Marie Curie (ITN - Marie Curie Initial Training Networks), które są jedną z akcji programu Marie Curie, skierowaną do instytucji. Ich celem jest stworzenie programu szkoleniowego dla początkujących naukowców, czyli do tych, którzy posiadają mniej niż 5 lat doświadczenia naukowego (od uzyskania tytułu magistra). Sieci mają stworzyć młodym badaczom, stojącym u progu swojej kariery naukowej, możliwość poprawy perspektyw zawodowych, poprzez dołączenie do europejskich zespołów badawczych.

Jak polskie instytucje mogą się stać członkami sieci? Tak jak w każdym konkursie ogłaszanym przez Komisję Europejską (KE). Wnioskodawca musi odnaleźć właściwy konkurs zamieszczony na oficjalnym serwisie CORDIS, gdzie znajdzie odpowiednią dokumentację: program pracy (Work Programme) i przewodnik dla wnioskodawców (Guide for Applicants). Polskie instytucje mogą być zarówno koordynatorami konsorcjów, jak i partnerami.

Skład Sieci ITN - konsorcjum

Projekty w ramach Sieci ITN tworzone są zawsze w konsorcjach z minimalnym składem co najmniej trzech instytucji z trzech różnych krajów członkowskich lub stowarzyszonych z UE. Mogą to być uczelnie, instytuty badawcze, organizacje non-profit, w tym organizacje pozarządowe i charytatywne oraz Wspólnotowe Centrum Badawcze, a także – tak bardzo promowane przez KE – małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP). Partnerem w projekcie mogą być także instytucje z kraju trzeciego lub organizacje międzynarodowe. Dziś udział MŚP w konsorcjach to już prawie wymóg formalny. KE widzi ich rolę w projektach na trzech poziomach: jako pełny partner, jako instytucja oferująca szkolenia lub biorąca udział w kursach i transferze wiedzy, jako członek ciał doradczych i zarządzających, aktywnie włączony w definiowanie programu szkoleniowego.

(...)

Program szkoleniowy ITN

Partnerzy konsorcjum, tworząc projekt, muszą opracować wspólny program szkoleniowy, który kierowany będzie do młodych naukowców. KE nie narzuca tematu, którego projekt powinien dotyczyć. Jednak naukowiec, który będzie korzystał z oferty konsorcjum oprócz prac badawczych powinien mieć możliwość poszerzania swoich kwalifikacji w zakresie przedsiębiorczości, własności intelektualnej, zarządzania projektami badawczymi, etyki, itp. Sieci ITN mają przygotować młodych naukowców do pracy w różnych sektorach, w tym także prywatnym. Dlatego wniosek oprócz programu badawczego powinien zawierać kursy o wspomnianej tematyce. KE znaczącą wagę przywiązuje do projektów interdyscyplinarnych oraz nowych dyscyplin naukowych.

Projekty w ramach Sieci ITN mogą trwać nawet do 4 lat, dlatego instytucje, tworząc program, muszą mieć na uwadze już istniejącą lub nowo tworzącą się współpracę naukową. Dzięki temu młody badacz, który indywidualnie będzie brał udział w sieci, skorzysta z możliwości odbywania wizyt u partnerów projektu, w organizowanych przez nich konferencjach, warsztatach, szkoleniach czy szkołach letnich. Kompetencje szkoleniowe oferowane przez poszczególne instytucje powinny być względem siebie komplementarne oraz interdyscyplinarne. Szkolenia świadczone w ramach sieci powinny być (powszechnie) uznawane przez członków konsorcjum; możliwe jest przyznawanie dyplomów, zaświadczeń czy certyfikatów.

Przyjmowanie naukowców

Kiedy wniosek zostanie złożony do KE i zaakceptowany, oferta szkoleniowa musi zostać ogłoszona w bazie ofert stypendiów Marie Curie, zamieszczonej w serwisie CORDIS http://ec.europa.eu/euraxess. Indywidualny naukowiec w bazie szuka właściwej dla siebie oferty i kontaktuje się z wyznaczoną w danej instytucji osobą. Zazwyczaj kandydat przesyła odpowiednie dokumenty i informacje wymagane przez danego partnera. Kiedy pomyślnie przejdzie etap rekrutacji, podpisuje umowę w celu prowadzenia badań, zgodnie z wymogami KE i obowiązującym w danym kraju prawem.

Podczas czteroletniego projektu instytucje mogą przyjmować do siebie naukowców z całego świata. Zgodnie z zasadą mobilności, badań nie można realizować w kraju pochodzenia ani w kraju, w którym naukowiec przebywał dłużej niż 12 miesięcy w ciągu ostatnich 3 lat. Początkujący naukowcy mogą prowadzić prace badawcze i szkoleniowe, w tym związane z doktoratem, przez okres od 3 do 36 miesięcy. Możliwe jest również rekrutowanie naukowców z maksymalnie rocznym doświadczeniem od uzyskania stopnia doktora, na okres od 3 do 24 miesięcy. Jeśli partnerzy wyrażają chęć przyjmowania naukowców doświadczonych, mogą to uczynić, ale tylko w celu dydaktycznego wzmocnienia sieci. Projekt może również zakładać organizowanie szkoleń, konferencji, szkół letnich dla partnerów i naukowców z zewnątrz, spoza sieci.

Dla każdego naukowca, korzystającego z oferty ITN przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, instytucja goszcząca musi stworzyć indywidualny plan rozwoju kariery. Do tego celu powołana jest specjalna osoba (osoby), która ma za zadanie ustalić zasady współpracy, wymianę wiedzy i dobrych praktyk pomiędzy członkami konsorcjum.

Współpraca przemysłu z nauką

Drugą akcją w ramach stypendiów Marie Curie, skierowaną do instytucji, są projekty dotyczące współpracy między przemysłem a środowiskiem akademickim tzw. Projekty Marie Curie na współpracę przemysł – nauka (IAPP - Industry-Academia Partnerships and Pathways).

Głównym celem tego typu projektów jest pobudzanie przepływu pracowników pomiędzy sektorem nauki i przemysłu, wspieranie długofalowego partnerstwa oraz zwiększenie wymiany wiedzy naukowo-technicznej. Podobnie jak w wypadku Sieci ITN, tematyka proponowana przez partnerów nie jest narzucona przez KE. Jednak proponowane w projekcie obszary badawcze powinny mieć charakter interdyscyplinarny, innowacyjny, a wypracowane rozwiązania stwarzać możliwości zastosowania w szerszym wymiarze, czyli przynosić korzyści nie tylko podmiotom bezpośrednio zaangażowanym w realizację projektu.

(...)

Zapraszamy do zapoznania się z pełną treścią artykułu na Portalu Innowacji.

Tagi: naukowcy stypendia Marie Curie ITN badania badania naukowe
Źródło: Portal Innowacji
Opracowano we współpracy z:
Górnośląska Agencja Przekształceń Przedsiębiorstw
http://gapp.pl
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego
Logo PO KL Logo UE