"Pomoc de minimis" – co oznacza i jak ją liczyć?
Wiadomości | Finanse 2009-03-20 12:26:00
Pomoc de minimis to wsparcie udzielone przedsiębiorcom, które nie wymaga notyfikacji Komisji Europejskiej.Obecnie zasady pomocy de minimis reguluje rozporządzenie Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r, w sprawie stosowa art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz.Urz.UE L 379 z dnia 28 grudnia 2006 r.)
Przepisów tego rozporządzenia nie stosuje się do pomocy przyznawanej niektórym podmiotom m.in. działającym w sektorze rybołówstwa, węglowym czy też podmiotom znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej. Przedsiębiorca , który korzysta z pomocy de minimis, musi pamiętać, aby nie przekroczyć w okresie trzech ostatnich lat limitu tej pomocy, tj. kwoty 200.000 euro. Dla przedsiębiorców działających w sektorze transportu drogowego limit ten wynosi 100.000 euro. Okres trzech lat określa się w sposób ciągły , tj. dla każdego przypadku nowej pomocy de minimis ponownie należy ustalić łączną kwotę pomocy de minimis przyznaną w ciągu trzech lat od daty ostatnio udzielonej pomocy. Pomoc de minimis może być realizowana w różnych formach, np. w postaci umorzenia odsetek, rozłożenia na raty podatku i odroczenia terminu jego płatności , a także dotacji udzielanej osobie bezrobotnej na rozpoczęcie działalności gospodarczej.
Wartość każdej pomocy publicznej powinna być wyrażona w kwocie pieniężnej, po przeliczeniu jej w sposób pozwalający na ustalenie kwoty , jaką otrzymałby beneficjent pomocy, gdyby została ona udzielona w formie dotacji (rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowego sposobu obliczenia wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach – DZ.U. nr 194,poz. 1983 z późn. Zm.)
Określenie wartości wsparcia poprzez podanie kwoty pieniężnej jest możliwe w przypadku pomocy publicznej udzielonej w prostych i przejrzystych formach (np. jednorazowa dotacja). W przypadku natomiast bardziej złożonej formy pomocy (np. przyspieszona amortyzacja) wartość pomocy publicznej jest obliczana za pomocą odpowiedniego ekwiwalentu. Aby ułatwić te obliczenia kwoty przyznanej pomocy , które nie mają formy dotacji pieniężnej , powinny być przeliczane na tzw . ekwiwalent dotacji brutto (EDB)
Pomoc de minimis w postaci jednorazowej amortyzacji
Jednorazowa amortyzacja stanowi formę pomocy de minimis udzielanej w zakresie i na zasadach określonych w obowiązujących aktach prawnych (art. 22k ust.10 ustawy o Podatku dochodowych od osób fizycznych). Wartość pomocy de minimis w formie przyspieszonej amortyzacji odpowiada korzyściom z tytułu podwyższonego odpisu amortyzacyjnego stanowiącego koszt podatkowy, w porównaniu z wartością tego odpisu , jaki mógłby być dokonany przy zastosowaniu maksymalnej stawi amortyzacji , jaką można przyjąć na podstawie przepisów podatkowych, przy uwzględnieniu możliwych do zastosowania w danej sytuacji współczynników zwiększających.
Metoda ta polega na możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych dokonywanych jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych z grupy 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych, z wyłączeniem samochodów osobowych (niezależnie od liczby środków trwałych) w roku podatkowym nie może przekroczyć równowartości 50.000 euro. Planowana jest nowelizacja ustawy zakładająca podwyższenie limitu jednorazowej amortyzacji do wysokości 100.000 euro.
Pomoc z Funduszu Pracy
Na podstawie art. 46. Ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietna 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r.nr 69, poz. 415 z późn. zm.), ze środków Funduszu Pracy starosta może przyznać bezrobotnemu jednorazowe środki na podjęcie działalności gospodarczej , w tym na pokrycie kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa, związane z podjęciem tej działalności , w wysokości określonej w umowie . Przyznane bezrobotnemu środki są pomocą de minimis (par.1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 stycznia 2009)
Zaświadczenie o pomocy de minimis
Podmiot udzielający pomocy zobowiązany jest do wydania zaświadczenia o pomocy de minimis. Zaświadczenie wydaje się w dniu udzielenia pomocy , z wyjątkiem pomocy automatycznej, tzn. pomocy w formie ulgi podatkowej udzielanje na podstawie aktu normatywnego, bez wymogu wydania decyzji. W tym wypadku zaświadczenie wydaje się w terminie 2 miesięcy od udzielenia pomocy publicznej.
Przepisy w sprawach dotyczących pomocy publicznej nie mają bezpośredniego zastosowania w zakresie trybu wydawania zaświadczeń o udzielonej pomocy de minimis w przypadku jednorazowej amortyzacji. Pomoc ta jest liczona w dacie nabycia prawa do skorzystania z niej. Uwzględniając , iż jednorazowa amortyzacja nie stanowi ulgi podatkowej, o której mowa w art. 3 pkt 6 Ordynacji podatkowej, dniem udzielenia tej pomocy będzie dzień, w którym podatnik dokonał jednorazowego odpisu amortyzacyjnego.
Ze względu na konstrukcję pomocy de minimis w formie jednorazowej amortyzacji – ponieważ o skorzystaniu z tej formy decyduje samodzielnie podatnik, bez wymogu wydania decyzji przez właściwy urząd skarbowy – podatnik powinien samodzielnie analizować spełnienie warunków uzyskania tej pomocy.. Weryfikacji spełnia tych warunków dokonuje urząd skarbowy wydając zaświadczenie o udzielonej pomocy de minimis; dopiero wtedy pomoc publiczna staje się pomocą de minimis. W takim przypadku do wydania zaświadczenia o pomocy de minimis, w zakresie nieuregulowanym w przepisach ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej , mają odpowiednio zastosowanie przepisy art. 306a-206d Ordynacji podatkowej, regulujące procedurę wydawania zaświadczeń przez organy podatkowe.
Źródło: Gazeta Podatkowa
