Kalendarz wydarzeń
Wrzesień 2019
PnWtŚrCzPtSoNd
      1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30      

Partnerzy

GARR SA
GAPP SA
FGRN SA

Robisz biuro z mieszkania, musisz inwestycję amortyzować


Wiadomości | Finanse 2008-12-17 11:35:43

Artykuł archiwalny
Ten artykuł jest starszy niż 12 miesięcy.

Przedsiębiorca, który przerobił lokal mieszkalny na siedzibę firmy, nie może zaliczyć wydatków bezpośrednio do kosztów. Powinien je amortyzować.

Wynika tak z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 września 2008 r. (II FSK 641/ 07).

W sporze z fiskusem chodziło o rozliczenie wydatków na mieszkanie, które syn wynajął ojcu na działalność gospodarczą, a konkretnie z przeznaczeniem na pomieszczenia socjalno-biurowe.

Najemca sporo w lokal zainwestował: obniżył sufity, wymienił okna i drzwi, ułożył panele, wykonał nowe instalacje elektryczne, wodno-kanalizacyjne i centralnego ogrzewania, wzmocnił drzwi antywyważeniowe i instalację alarmową. Wydzielił też specjalną ścianką osobne pomieszczenia na archiwum i kserokopiarkę. Wydatki zaliczył bezpośrednio do kosztów. I to był powód sporu z fiskusem. Organy podatkowe uznały bowiem, że jest to inwestycja w obcym środku trwałym, która powinna być rozliczana stopniowo – w formie odpisów amortyzacyjnych.

Do kosztów tylko odpisy

Fiskusa poparł Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (wyrok z 30 listopada 2006 r., I SA/Wr 661/06). Uznał, że w tym wypadku doszło do ulepszenia lokalu poprzez adaptację pomieszczenia mieszkalnego do wykorzystania go w innym celu – na potrzeby działalności gospodarczej. Potwierdza to zgoda obu stron umowy najmu co do przekwalifikowania mieszkania na pomieszczenie socjalno-biurowe. Jak czytamy w wyroku: „nakłady poniesione na roboty zasadnicze (np. wykonanie sufitów, instalacji), jak również na roboty z nimi związane, stanowią w sumie wartość początkową inwestycji w obcym środku trwałym i mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jedynie w formie odpisów amortyzacyjnych, po zakończeniu inwestycji i jej oddaniu do używania”.

Przedsiębiorcy nie pomogła też skarga do NSA, który uznał, że nie zakwestionował on skutecznie stanu faktycznego ustalonego przez organy podatkowe. Wynika z niego, że „prace realizowane przez skarżącego stanowiły ulepszenie wynajmowanego lokalu polegające na adaptacji pomieszczenia mieszkalnego do potrzeb działalności gospodarczej, a zatem związane z tym wydatki podlegały amortyzacji zgodnie z art. 22a ust. 2 pkt 1 oraz art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”.

Adaptacja to ulepszenie

Przypomnijmy, że bezpośrednimi kosztami są wydatki na remont, natomiast nakłady na ulepszenie (powyżej 3500 zł w ciągu roku) powiększają wartość początkową środka trwałego i rozliczamy je poprzez odpisy amortyzacyjne. Art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) mówi o ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji. Przy czym przeprowadzone prace muszą spowodować wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Jak zauważył WSA w Warszawie w wyroku z 7 lipca 2006 r. (III SA/Wa 658/06): „zasadniczym celem prac wykonywanych w wymienionych obiektach nie była wymiana i naprawa zużytych części, powodująca przywrócenie stanu pierwotnego ich wartości użytkowej, lecz dostosowanie obiektów do wymogów najemców poprzez różnorodne prace adaptacyjne, czyli dostosowanie budynków do specyfiki pracy i wymagań klientów. Nie można tu więc mówić o remoncie”.

Z kolei w wyroku NSA z 13 maja 2003 r. (III SA 98/02) czytamy: „Wydatki na roboty budowlane, w wyniku których budynek został przystosowany do nowej funkcji na potrzeby ubojni, mają charakter inwestycyjny, służący ulepszeniu środka trwałego, nie noszą zaś charakteru remontu (odtworzenia), zachowania istniejących środków trwałych”.

Polepszamy wynajmowany

Podobnie jest z inwestycjami w obcych środkach trwałych, za które uznaje się nakłady powodujące ulepszenie cudzego majątku (np. wynajmowanego). Jak podkreślił NSA w wyroku z 19 listopada 2003 r. (I SA/ Wr 2220/01): „inwestycją w obcych środkach trwałych są działania podatnika odnoszące się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które będą zmierzały do jego ulepszenia, to znaczy polegające na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji (na przykład modernizacji wynajętego lokalu)”.

Masz pytanie dotyczące uzyskania dotacji z UE? Zadaj pytanie na forum naszym specjalistom.
Tagi: biuro klienci sąd wyrok wynik organ wydatek wartość przychody 2006 działania wzrost koszty przedsiębiorcy inwestycja działalność firma praca rok podatek ustawa działalności umowa cel podatnik koszt 2008
Źródło: Rzeczpospolita
Opracowano we współpracy z:
Fundusz Górnośląski SA
http://www.fgrn.com.pl
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego
Logo PO KL Logo UE